KOLEJNY ELEMENT

Kolejny element programu to deklaracja pól i obszarów, które będą w programie wykorzystywane. Wymagają tego różne względy, zarówno techniczno-technologiczne (re­zerwacja odpowiednich pól w pamięci), jak i praktyczne (ujednolicenie i ustalenie pól i ich nazw, w których będą przechowywane konkretne informacje).Mając tak przygotowane obszary programowe (zarówno stałe, jak i zmienne), można kodować algorytm opisujący rozwiązanie problemu. Algorytm, naszym zdaniem, należy podzielić na części funkcjonalne: sterowanie i podpro­gramy (moduły) funkcjonalne. Sterowanie programu zawiera odwołania do dokonania operacji wejścia-wyjś­cia oraz podstawowe czynności związane z działaniem algorytmu. Podprogramy (moduły) stanowią funkcjonalne części zawierające rozwiązanie określonych, zamkniętych logicznie fragmentów programu. Jeśli chodzi o praktyczne omówienie procesu progra­mowania, posłużymy się jako przykładem muzyką, chociaż na pozór nie ma ona z komputerami nic wspólnego. Spró­bujmy jednak zanalizować, z czego się składa. Otóż cały spektakl muzyczny jest podzielony na pojedyncze utwory muzyczne, z których każdy składa się z pojedynczych fraz, te z kolei z nut, które stanowią najmniejszy, niepodzielny element języka muzycznego. Tak więc nuty są najmniej­szymi jednostkami, za pomocą których można tworzyć wszystkie dzieła muzyczne. Podobnie wygląda to w wypadku komputerów.